ИНФОРМАЦИИ ЗА АНТИДОТИ

ИНФОРМАЦИИ | АНТИДОТИ

АНТИДОТИ

Ацетилцистеин (НАЦ) Потребна достапност А

Индикација 1: Парацетамол

Предозирањето со парацетамол ги сатурира метаболните патишта на глукоринидација и сулфатизација и го зголемува метаболзимот на цитхром П-450 со создавање на токсични метаболни продукти ( N-acetyl-p-benzoqunoneimine) NAPQ.

НАЦ го заштитува црниот дроб преку создавање на цистеин како глутатионски прокурсор. Делува дополнителен извор на тиолски групи, подобрување на хепаталната микроциркулација,чистач на слободните радикали И ја редуцира концентрацијата на цитокини со Што ја превенира миграцијата на неутрофили.

Индикација 2: Carbon tetrachloride

Карбон тетрахлоридот предизвикува изразена целуларна токсичност. Точниот механизам за неговата хепатотоксичност не е дозволно јасен, Употребата на НАЦ се препорачува со цел да се превенира хепатотоксичниот ефект преку зголемување на концентрациите на редуциран глутатион во хепатоцитот.

Дозирање:

Иницијално: 150 мг/кг во 200 мл 5 % Декстроза во тек на 15 мин потоа се продолжува со 50 мл/кг во 500 мл 5% декстроза во тек на 4 часа,а понатму со 100 мг/кг во 1000 мл декстроза во тек на 16 часа.

Најефикасен е при употреба до 10 часа после ингестијата на токсинот но може да се употреби до 36 часа после ингестијата

Назад на почеток ↑
 

Активен Јаглен Потребна достапност А

Индикација: Повеќе типови труења, медикаментозни

Механизам на дејство: Препарат со голема адсорптивна моќ за поширок спектар на супстанции. Применет по орален пат го намалува степенот на системска апсорпција на токсинот во гастроинтестиналниот тракт на тој начин што ја врзува супстанцијата за себе и ја намалува нејзината системска токсичност.

Активниот јаглен не се ресорбира од гастроинтестиналниот тракт и се елеминира преку фецесот.

Апсорпцијата е многу мала или воопшто не настапува кај труења со алкохоли, корозивни средства, цијаниди, метали.

Активниот јаглен е контраиндициран кај корозивни труења.

Најдобар ефект се постигнува доколку се администрира во тек на 1 час од времето на ингестијата на токсинот. Повеќекратната примена на активниот јаглен се пепорачува кај повеќето препарата со што се попречува ентерохепаталната рециркулација од жолчката и ентеро-ентералната циркуалција.

Кај токсини со антихолинергичен ефект (намален мотилитет на црева) потребно е внимание при администрација на активниот јаглен (следење на перисталтика и примена на лаксативи) поради опасност од гастроинтестинална опструкција.

Дозирање:

возрасни: единечна доза 50 гр орално

Повеќекратна дозирање: 50 гр орално на секои 4 часа додека не се појави активниот јаглен во столица.

Деца: поединечна доза: 10-15 гр орално

Повеќекратно дозирање: 10-15 гр.на 4 часа додека не се појави во столица

Назад на почеток ↑
 

Атропин Потребна достапност А

Индикација: органофосфорни и карбаматни инсектициди

Механизам на дејство: Атропинот со компетитивен механизам ја инхибира активност на ацетил холинот на ниво на мускаринските рецептори , ја поминува хемато-енцефалната бариера го развива истиот ефект на холинергичните пост-синаптични рецептори.

На овој начин се намалува трахеборнхијалната секреција, бронхоконстрикцијата, интестиналната секреција и мотилитет,брадикардија, срцев блок, ке се антагонизира вагалната стимулација како и дел од ЦНС ефектите. Тој нема ефект на обновување на инхибираната ацетил-холинестераза И на никотинските рецептрои.

Знаци на атропинизиацијата се тахикардија, мидријаза и прекин на трахеобронхална секреција

Paediatric: 0.05 mg/Kg IV

Дозирање:

Возрасни: 1-2мг max 5 мг и.в. во болус со повторување на дозата на 3-5 мин се до постигнување знаци на атропинизација после што постепено се продолжува временскиот интервал на апликацијата (10мин, 15 мин... до 1 час) и се дава по 1 мг и.в.

Деца: 0,05 мг/ кг ИВ

Повторувани дози се употребуваат на 1,2,5 мин се до постигнување на потполна атропинизација а потоа се даваат на поголемо временско растојание доволно за да се одржат ефектите на атропинизација.

Назад на почеток ↑
 

Benzylpenicillin Потребна достапност В

Индикација: Труење со печурки (Amatoxin)

Механизам на дејство: Се смета дека бензил пеницилинот обезбедува хепатопротективен ефект со инхибиција на уп-таке на аматоксинот во клетките на црниот дроб.Вистинскиот ефект кај луѓето не е комплетно дефиниран но се препорачува неговата употреба кај фалоидниот синдром.

Дозирање:

Возрасни: 600 мг/кг ( 1 милион U/kg) првиот ден потоа 300 мг/кг ТТ (500 000 U/kg)вториот и третиот ден, Потоа се препорачува прекин на терапијата.

Забелешка: Бензилпеницилинот и силибининот не треба да се користат во комбинација.

Назад на почеток ↑
 

Calcium gluconate /chloride Потребна достапност A

Индикација 1: Труење со блокатори на Ca канали

Механизам на дејство: Блокатори на Ca канали с врзуваат за Л-тип волтажа зависни, спори Ca канали кои се наоѓаат на клеточните мемебрани со намалување на инфлуксот на Ca во клетката. Со тоа се нарушува деполаризацјата на клетките на срцевиот паце-макер, Пуркињвите клетки, срцевите миоцити и васкуларните мазнио- мускулни клетки.

При тоа не влијаат на рецептор-оперативните канали, ниту на ослободувањето на Ca од интраклеточните резерви или серумските Ca концентрации. Администрацијата на Ca треба да создаде висок концентрациски градинт на Ca за парцијално да ја надмине Ca каналската блокада и да овозможи влез на Ca во клетката.

Дозирање:

Возрасни: 3гр во 10 % раствор (30 мл) се повторуваат на 10-20 мин во 3-4 дози или во инфузија да тече 0.6-1.2 мл/кг/час.

Деца: 0.5 мл/кг се повторуват на 10-20 мин во 3-4 дози.

Индикација 2: Труење со Флуороводородна киселина Потребна достапност A

Механизам на дејство: Флуроводорната киселина брзо пенетрира низ кожа, нокти и длабоки слоеви на ткива.

Продорот во ткива предизвикува ликвефакциона некроза, декалцификација и деструкција на коска и создавање на нерастворливи соли (магнезиум флуорид, калциум флуорид) што довдеува до целуларна некроза , ослободување на К со потенцијал да доведе до системска ацидоза, хиперкалиемија, хипокалциемија и хипомагнезиемија. Флуоридите ги врзуваат и ензимите кои содржат метали, ги инактивираат и се директно токсични до ЦНС

Забелешка: Администрирање на високи дози на калциум доведува до намалена ткивна перфузија и ткивна некроза.

Индикација 3: Оксалати

Начин на дејство: Оксалатите се врзуваат со калциумот формирајќИ нераствортливи оксалатни кристали кои преципитираат во бубрежните тубули предизвикувајќи тубуларна некроза.

Од друга страна условуваат развој на хипокалцемија со мускулни крампи(посебно вилица и екстремитети), тетанија, конвулзии, ступор и кома.

Дозирање:

Dosage: 0.1 to 0.2 mls/kg i.v. (10%) се до постигнување 10mls/dose

Назад на почеток ↑
 

Desferioksamin Потребна достапност A

Индикација: Железо

Начин на дејство: десфериоксаминот е специфичен хелатор на железо.

Се смета дека делува на тој начин што го врзува слободното железо од плазмата формирајќи комплекс фериоксамин кој е хидросолубилен и непроменет се излачува преку урината.

Десфериоксаминот навлегува и во клетките , го врзува железото во цитоплазмата и ја спречува интефренцијата со митоходнраијланите ензими и мембрани.Тој има минимално влијание на формираниот феритин и хемосидерин од хепаталните и лиеналните резерви, а никакво врз железото од хемоглобинот и цитохром системот. 100 мг десфериоксамин хелираат околу 9 мг елемнтарно железо.

Дозирање:

Возрасни: 15 мг/кг/час во спора интравенска инфузија во 5% Декстроза или 0,9% орален раствор до максимум 80 мг/кг на 24 часа.

Забелешка: поголема брзина на инфундирање предизвикува ризик од хипотензија. Брзината од 15мг/кг/час подолго од 24 часа има мала вредност и може до доведе до развој на белодробен едем.

Хемодијализа е индицирана ако пациентот е со бубрежна инсуфицинација.

Назад на почеток ↑
 

Diazepam Потребна достапност A

Индикација: токсин кој индуцира мускулни фасцикулации и тонички-клонички грчеви

Начин на дејство: тоа е бензодиазепин кој го потенцира ефектот на ГАБА (гама амино бутерна киселина - инхибиторен невротрансмитер) преку потенцирање на активноста на ГАБА.

Диазепам се врзува за сепцифичен дел, ГАБА - А од рецепторскиот комплекс, со што се олеснува врзувањето на ГАБА за нејзиното специфично место на рецепторот.

Засилената ГАБА невротрансмисија резултира со седација, релаксација на попречно-пругатста мускулатура, анксиолитичен ефект и антиконвулзивен ефект.Стимулацијата на периферниот нервен систем доведува до вазодилатација, намалена срцева контрактилност и зголемена перфузија.

Дозирање:

Конвулзии: 01-03 мг/кг и.в.

Хлорокин: 2 мг/кг и.в. во тек на 30 мин во комбинација со асиастирана вентилација.

Назад на почеток ↑
 

DANTROLEN Потребна достапност A

Индикација: терапија на хипертермија асоцирана со мускулен ригидитет и фулминантен хиперметаболизам на скелетната мускулатура кај малигни невролептичен синдром, малигина хипертермија, предозираност со кокаин, амфетамини и инхибитори на МАО.

Механизам на дејство: Дантроленот делува директно на попречно пругаста мускулатура. Тоа се постигнува преку дисоцијација на ексцитациско - контракцискиот coupling најверојатно по пат на интерференција со ослободувањето на калциумот од саркоплазматскиот ретикулум И снижување на неговот интрацелуарно ниво.

Тој ја намалува силата на електрично индуцираните фасцикулации без да го менува акцискиот мускулен потенцијал.

Дозирање:

Возрасни: 1 мг/кг ТТ во брза интравенска инекција до тотална доза од 10 мг/кг . Просечната ефективна доза е околу 2.5 мг/кг.

Назад на почеток ↑
 

Dicobalt edetate Потребна достапност Б

Индикација: токсичност од цијаниди

Начин на дејство: Дикобалт едетат е хелатор кој се користи кај тешки цијанидни труења. Со цијанидите тој формира релативно не-токсични стабилни јонски комплекси кои потоа се екскретираа преку урина. Кобалтните јони се токсични и употребата на дикобалт едетат во одсуство на цијаниди ќе доведе сериозна кобалтна токсичност. ТОЈ НИКОГАШ НЕ СМЕЕ ДА СЕ УПОТРЕБУВА КАКО ПРЕПАРАТ ЗА ПРЕВЕНТИВНА НАМЕНА. Експерименталните модели сугерираат дека гликозата заштитува од кобалтот и се препорачува да се администрира после дикобалт едетат.

Дозирање:

Возрасни: 300 мг во интравенска инекција во период од околу 1 мин, се повотрува ако дозата е неадекавтна а следната доза од 300 мг може да се аплицира после 5 мин.После секоја инекција се препорачува апликацина на 50 мл 50% декстроза интравенски.

Забелешка: Доколку се појават симтоми на токсичност од кобалтр (гадење, поврашање, уртикарија, гадни блки, бронхоспазам, хипотензија, конвулзии, тахикардија, вентрикуларна аритмија и периорбитални едеми) да се сопре администрацијата на препратот и започне со супортивна терапија.

Назад на почеток ↑
 

Digoxin-Specific Antibody fragments Fab Потребна достапност A

Индикација: Токсичност од дигоксин и дигитоксин

Начин на дејство: Дигоксин специфичните антитела се добиваат со имунизација на овца со дигоксин.

Создадените антитела имаат поголем афинитет кон кон дигоксинот одколку ткивните врзни места (Na-K-ATPaza ензим).

Фаб фрагментите се врзуваат за интравскуларниот слободен дигоксин и потоа дифундираат во интерстицијалниот простор,каде го врзуваат слободниот дигоксин. Со ова настанува концентрациски градиент кој ја засилува дисоцијацијата на ткивно-врзаниот дигоксин. Дигоксин-антитело комплексот потоа се елиминира преку урината. Ако се развие срцев застој препаратот треба да се даде во болус.Почетокот на дејството на препаратот е за 1 час со комплетно навраќање на ефектите за 6 часа.

Дозирање:

a)Ако дозата на ингестиран дигоксин е позната:

Возрасни: Ингестирана доза x 0.8 = број на вијали

Деца: со ТТ > 20 кг:индекс 0.5.

b) Ако серумската концентрација е позната

Дигоксин: дигоксин конц (ng/ml) x ТТ(кг)= број на вијали

Дигитиксин: дигитоксин конц (ng/ml) x ТТ (кг)1000+број на вијали

Деца: < 20 кг

Акутна токсичност: бр на вијали+ диг конц (ng/ml)x ТТ (кг)

Хронична токсичност: 1 вијал е обично довално

в) Дозата на ингестиран лек и серумското ниво се непознати:

Возрасни и деца со тт>20 кг: 20 бијали може да се администрираат. Може да се дадат како една доза или да се почне а со 10 вијали а понатамоШните доколу има потреба.

Деца со ТТ <20 кг: Клиничката проценка е најнужна и проценка на можната доза која детето ја ингестирало.

Внимание: При пресметување на потребната доза на антидот при виоски серумски концентрации треба да се биде внимателен бидејки digibind дозите како дигоксин китови не се дизјанирани да мерат нивоа поголеми од 5 ng/ml ( 6,4 nmol/l).

Назад на почеток ↑
 

Dimercaprol Потребна достапност Б

Индикација: хелатор кој се корисит при труења со арсен, злато и неорганска жива. Се користи И заедно со натриум ЕДТА при акутрно руење со олово

Начина на дејство: Димеркапрол е дитиолски хелатор кој го спречува или повторно ослободува врзувањето на металот со ензимските сулфхидрилни групи. Комплексите потоа се излачуваат со бубрежна елиминација.

Димеркапролот е многу поефикасе доколку се даде веднаш по експозицијата бидејќИ е поефикасен во спречување на врзувањето со ензимите одколку во нивното рекативирање.

Дозирање:

2.5-3 мг/кг длабока интрамусулна инјекција на 4 часа во тек на 2 дена, третиот ден на6-12 часа, а потоа 1-2 пати на ден во тек на 10 дена или до опоравување.

Забелешка: примената на хелаторот е контраиндицирана кај пациенти со преостливост на кикирики.

Назад на почеток ↑
 

Ethanol Потребна достапност A

Индикација: Труење со Етилен гликол и метанол

Начин на дејство: Метанолот се метаболизира во токсични метаболити (формалдехид и мравја киселина).

Мравјата киселина е супстанцијата која е одговорна во најголем дел за појава на ацидозата и очната токсичност поврзана со труење со метханол.

Етилен гликолот се метаболизира преку интермедијерни соеднинеија во глиоксихолна киселина, окасална киселина и мравја киселина. Тие предизвикуваат појава на ацдиоза со висок анјонски гап и калциум оксалатни кристали кои преципитраат во реналниот кортекс.Последица на ова дејство е пад на гломерларната филтрација, ренална инсуфицинеција со хипокалциемија. Метаболниот пат на разградување на двата токсина вклучува катализирање со повеќе ензими помеѓу кои е алкохолната дехидрогенза.

Етанолот како компетитивен антагонист на алкохолната дехидрогеназа(АД) е со поголем афинитет кон овој ензим од метанолот или етилен гликолот.Со неговата примена се попречува понатамошно создавање на токсични метаболите и токсичните алкохоли се екскретираат преку урината, но не влијае на веќе создадените токсични продукти.

Примената на етанол значајно го продолжува полуживотот на метанолот и етилен гликолот и во повеќето случаи хемодијализата се препорачуваза одтсранување на токсичните алкохоли.

Дозирање:

Потребна е концентрација на етанол од 100-150 mg% за компелтна сатурација на АД ензимот. Дозата на сатурација се дава додека на се добијат лабораториските резултати.

Доза на сатурација:

7,5 мл/кг 10% етанол во ода и.в. во тек на повеќе од 30 мин или 1 мл/кг 100%етанол (разреден) орално преку 15-30 мин или 2 мл/кг 40 % етанол (водка, виски) разреден и даден орално во тек на 15-30 мин.

Континуирана етанолска терапија е индицирана доколку постои со:

a. Етилен гликол > 200 мг/л или метанол >200 мг/л.

b. Ацидоза

в. Зголемен осмоларен јаз (>10 mOsm/kg H20)

г. Кристали на Калциум оксалат во урина (за етилен гликол).

д. Зголемено ниво на формати (>10 мг/л) ( за метанол).

При давање на етанолот потребно е да се додаде декстроза во интравенските раствори или при орално давање може етанолот да се аплицира во сок од портокал, бидејќи етанолот предизвикува хипогликемија.

Дозирање на етанол за континуирана терапија:

  5% ethanol(oralno ili iv) 10% ethanol (oralno ili iv) 40% ethanol (samo oralno )
Не-консументи на алкохол(возрасни)

2.76ml/kg/h 1.38ml/kg/h 0.3ml/kg/h
Деца: 65ml/kg/h 0.825ml/kg/h 0.2ml/kg/h
Хроничен алкохолизам

3.9ml/kg/h 1.95ml/kg/h 0.4ml/kg/h

Забелешка: Токсиколошкиот Информативен Центар треба секогаш да се консултира при труење со етилен гликол и метанол поради потребата од вклучување на хемодијализа.

Назад на почеток ↑
 

Flumazenil Потребна достапност Б

Индикација: Предозираност со бензодизепини

Начин на дејство: Флумазенилот представува компетитивен инхибитор на лекови кој делува преку бензодизепинските рецептори сецифично блокирајќи ги централните дефекти.Неговата примена се препорачува само во тешки случаји на труење (при потребна асиситирана вентилација или оние кои не одговараат на супортивниот третман).

Неговата рутинска примена не се препорачува од неколку причини:

А. Труењето само се бензодиазепин е релативно безбедно по својот клинички тек.

Б. Давањето флумазенил може да преципитира конвулзии при коингестија на трициклични антидепресиви.

В. Може да предизвика аритмии во присустви на кардиотоксични лекови како блокатори на Ca-канали, бета блокери или хлорал хидрат.

Г. Тој може да преципитира конвулзии кај епилепсија И апстиненцијален синдром или епилепсија кај завсиници од бензодиазепини. Поради кусиот полуживот на флумазенилот, реседацијата повоторно се јавува така да е потребно да се продолжи со инфузија со флумазенил.

Дозирање:

Возрасни: иницијална доза од 0.2 мг за 30 sec. Ако нема одоговор во тек на 30 sec се дава втора доза од 0.3 мг во тек на 30 sec. Понатамошната доза е 0.5 мг во тек на 30 sec со интервал на чекање 6 sec до максимална доза од 3 мг. Доколку нема одоговор на ова доза, треба да се размислува за друг препрат или комбинација со други лекови.

Деца: 10 mcg/kg и.в. во не повеќе од 2 дози Инфузиона рата е 10 mcg/kg/h.

Назад на почеток ↑
 

ФОЛИНСКА КИСЕЛИНА Потребна достапност А

Индикација: Антагонисти на фолна киселина (Methotrexate, trimetoprim) и метанолска токсичност

Начин на дејство: Антагонистите на Фолната киселина компетитивно ја инхибира ат дихдрофолат редуктазата со што се превенира формирањето на тетрахидрофолат.Фолинската киселина е редуцирана форма на на фолната киселина која лесно се конвертира во други редуцирани деривати на фолна кислеина .Бидејќи не и е потребна редукација на дихидрофолат редуктазата нејзиното дејство не се менува при блокадата на овој ензим и е овозможена синтезата на пурин и тимидин.

Се смета дека метанолската токсичност се должи на редуциран метаболизам на формати а што е секундарен ефект на редуцирани нивоа на фолати

Дозирање:

Метанолска токсичност: 1 мг/кг (орално или и.в.) на 6 часа

Метотрексат токсичност: Позната доза на метотрексат: се дава еквивалентна или поголема доза (орално или и.в. на 6 часа се додека нивоата на метотрексат не се < 5 x 108M

Непозната доза на метотрексат: 100 мг/м2 (орално или и.в. ) на 6 часа додека не паднат нивоата на метотрекст на 5 x 108M.

Назад на почеток ↑
 

Фомепизол

Индикација: Етилен гликол и метанол интоксикација (иако не е е лиценциран за употреба кај метанолската токсичност)

Начин на дејство: 4-Мп е компетитивен антагонист на алкохолната дехидрогеназа. 4-МП е алтернативе на етанолската терапија поради неговите минимални токсични ефекти, минимална ЦНС депресија И спора елиминација.

Дозирање:

Возрасни: Доза на оптеретување е 15 мг/кг а потоа се продолжува со доза од 10 мг/кг за 12 часа во 4 дози, а понатаму со 15 мг/кг секои 12 часа се до пад на концентрацијата на етилен гликол на помалку од 200 мг/л(или метханол < 250 мг/л) И пацинетот е асимптоматски со нормална артериска pH.

Фомепизолот мора да се разредува во најмлаку 100 мл стериле 0.9% НаЦл или 5% Декстроза пред употреба.

Деца: Ефикасноста и безбедноста кај деца не е потврдена.

Внимание: фомепизолот е дијализибилен.

Назад на почеток ↑
 

Глукагон

Индикација:Токсичност при труење со бета блокери, калциум антагонисти, хипогликемиска токсичност.

Начин на дејство: Глукагонот ја стимулира аденил циклазата и продукцијата на cAMP на место на дејство различно од бета-рецпеторот.На тој начина се зголемува срцевата контрактилност, срцевата фрекенција, намалува васкуларната резистенција И мобилизира глукозата со активирање на хепатлната гликогенолиза. Неопходна е суплементација со К.

Дозирање:

Бета блокери и калциум антагонисти

Возрасни: 2-10 мг и.в. во болус со повотрување или 1-10 мг/час со и.в. инфузија со следење на клиничкиот одговор.

Деца: 50-150 mcg/kg и.в. во болус или најмногу до 50 mcg/kg/~as во и.в.инфузија.

Хипогликемиска реакција:

Возрасни 1-2 мг и.м.

Деца 1 мг кај деца со ТТ > 25 кг И 0,5 мг кај деца со ТТ < 25 кг

Растворање на поголеми дози од 2 мг треба да се вршат со стерилна вода.

Назад на почеток ↑
 

Succimer Потребна достапност В

Индикација:Труење со олово, а во последно време кај труење со арсен и жива.

Начин на дејство: meso 2, 3-dimercaptosuccinic acid (DMSA) е хелатор кој се користи главно кај труења со олово. Тој формира хидро-солубилни соединенија со оловото и ја зголемува уринарната екскреција на оловото. До сега не е забележан значаен ефект врз уринарната елиминација на железо, калциум или магнезиум, но елиминацијата на цинк е удвоена за време на третманот.

Дозирање:

Се започнува со 10 мг/кг или 350 мг/м2 на 8 часа во тек на пет дена.Потоа се редуцира фрекеванција на администрација со давање на 10 мг/кг или 350 мг/м2 на 12 часа (2/3 од иницијалната доза) во тек на 2 недели.

Меѓу последователни третамни потребна е пауза од 2 недели освен доколу немаме дополнителен пораст на концентрацијата на олово во крв кога се скратува времето на паузирање на хелаторот.

Забелешка: не се даваат истовремено со БАЛ или ЕДТА.

Назад на почеток ↑
 

DMPS (2,3-dimercapto-1-propanesulfonic acid sodium)

Индикација:труење со тешки метали (арсен, бакар, жива).

Начин на дејство: ДМПС представува синтетички амино-кислински хелатор на тешки метали, со кои формира хидро-солубилни комплекси и овозможува нивна елиминација преку бубрег, но и хепар, гастроинтестинален тракт. Може да се администрира интравенски, имтрамускулно или субкутано.

Дозирање:

250 мг споро интравенси на 4 часа во тек на 7 дена, потоа се продолжува со перорална форма кап а 100 мг на 6 часа до нормализирање на олово во крвта и се продолжува со 100 мг на 12 часа.

Назад на почеток ↑
 

МЕТИЛЕНСКО ПЛАВО (Methylthioninum chloride) Потребна достапност A

Индикација:Третман на метхемоглобинемија (нитрати, нитрити, анилин, дапсон, бензокаин, лигнокаин, нитробензен, сулфонамиди).

Начин на дејство: Метиленско плаво се редуцира од НАДpH и метхемоглобин редуктази во леукометилен плаво. Леукометилен плаво потоа реагира со оксидираниот метхемоглобин (Фе 3+) и создава хемоглобин (Фе 2+) и метиленско плаво. Дејството е кратко и брзо со максимум ефект обично за 30 мин. Метиленско плаво кај пациенти со дефицит на Глукоза -6-фосфат дехидрогеназа може да предизвика хемолитичка анемија.

Дозирање:

Возрасни и деца: - 1-2mg/kg i.v. за 5 минути.

Ако се прекорачи тоталната доза од 7мг/кг метиленско плаво може да предизвика метхемоглобинемија и големи дози може да предизвикаат или ексацербираат Heinz body хемолитичка анемија.

Забелешка: Нивото на метхемоглобин треба да се мери 1-2 часа по администрацијата за да се процени ефикасноста од терапијата. Субкутаниот начин на апликација може да предизвика некроза на ткивото.

Назад на почеток ↑
 

NALOXONE Потребна достапност A

Индикација:Опијатна предозираност.

Начин на дејство: Naloxone е специфичен антагонист кој делува компетитивно на опиоидните рецептори. Кога се дава интравенозно делува за 2 мин. Полувреме на елиминација околу 1 час.

Дозирање:

Возрасни: - Се започнува со иницијална доза од 0,4mg. и.в., која се зголемува секои 2-3 минути до максимална болус доза од 2mg. ( тотална максимална доза 10 мг). Деца: 0,01 mg/kg болус и.в., се зголемува секој 2-3 минути до максимална болус доза од 0,1mg/kg. Naloxone се аплицира интравенозно, сукутано или интрамускулно.

Назад на почеток ↑
 

ОКТРЕОТИДЕ Потребна достапност Б

Индикација:Рефрактерна хипогликемија предизвикана од препарати на сулфонилуреа и кинин. Конвенционалниот пристап кај предозирање со препарати на сулфонилуреа е со администрирање на хипертонична глукоза за да се корегира хипогликемијата. Хипертоничната глукоза ја зголемува инсулинската секреција, хипеинсулинемија и резултира со рефрактерна хипогликемија.

ГЛУКАГОНОТ исто така делува на гликемијата и стимулира ослободување на инсулин. Овие ефекти се посебно значајни кај пациенти кои немаат дијабетес, кај дијабетичари кои не се на инсулинска терапија и пациенти кои не земале препарати на сулфонилуреа.

Октреотид е синтетички аналог на хормонот соматостатин кој ја инхибира секрецијатата на неколку хормони вклучувајќи го и инсулинот. Предноста е што ја намалува потребата од администрирање на хипертонична гликоза. Октреотидот има минимум несакани ефекти, внимателно кај ренална слабост и кардијална дисфукција.

Дозирање:

Возрасни: - 50ug субкутано или ИВ секои 12 часа. Деца - 1ug/kg сукутано или ИВ секои 12 часа.

Назад на почеток ↑
 

ПЕНИЦИЛАМИН Потребна достапност В

Индикации: Интоксикација со олово, бакар и арсеник. Пенициламинот е хелатор на тешките метали како бакар, олово и жива. Се администрира орално но е помалку ефикасен во треманот на тешка оловна интоксикација.

Самостојно се користи кај: 125, 250mg X100.

Дозирање:

1-2g дневно поделени пред оброк.

Назад на почеток ↑
 

Фентоламин Потребна достапност A

Индикација 1: Хипертензија предизвикана од труења алфа-адренергични агонисти. Предизвикува артериска и венска дилатација.

Индикација 2: Кокаинот предизвикува вазоконстрикција на коронарни крвни садови и делува проаритмогено. Консумиран со алцохол дава токсичен продуцт кокетилен со уште посериозни ефекти врз срцето.

Дозирање:

Возрасни: 2-5 мг ИВ во болус со повторување доколку е потребно

Деца: 0.05 до 0.1 мг/кг (2.5 мг маџ) интравенски на 5 мин до потполна контрола на хипертензијата а потоа на 2-4 часа по потреба.

Назад на почеток ↑
 

ФИТОМЕНАДИОН (ВИТАМИН К) Потребна достапност Б

Индикации: Се користи во третманот кај интоксикации со антикоагуланси. Антикоагулансите ја инхибираат хепаталната синтеза на витамин зависните коагулациони фактори ( II, VII, IX I X) и антикоагулантните протеини.

Дозирање:

Пациенти кои не се на антикоагулантна терапија, кои не крварат активно.

Возрасни: - 10-20mg перорално.

Деца: 250 ug /kg на телена тежина перорално. Кај активно крварење истите дози споро инравенозно додека не се врати протромбинското време во нормални вредности.

Пациенти на антикоагулантна терапија ако не крварат активно и INR е помеѓу 5 и 9 витамин К 2,5 mg перорално. Ако немаат активно крварење и INR поголемо од 9 вит К 5 mg перорално ако има активно крварење се дава свежа смрзната плазма и вит К 1мг во спора ИВ инфузија. Понатамошиот третман е во зависнот од INR и активното крварење. INR се одредува секој 24 часа кај пациенти кои се на антикоагулантна терапија. Интавенозно вит К може да предизвика фатална анафилакса затоа се преферира перорално.

Назад на почеток ↑
 

Проциклидин Препорачана достапност A

Индикација: Дистониа предизвикана од антипсихотични дроги и Метоклопрамид

Начина на дејство: Проциклидин е синтетички терцијарен амин со антимускаринско дејство.Го блокира ефектот на ацетил холинг врз мускаринските рецептори и мазните мускули.

Дозирање:

пероална, ИВ И И.М. апликација

Возрасни: 5-10 мг постари 5 мг иницијална доза

Деца: < 2 год: 500 микрограми до 2мг

2-10 год 2-5 мг

Последователни дози може да се потребни после 2-3 дена.

Назад на почеток ↑
 

PRALIDOXIME Препорачана достапност В

Индикации: Интоксикација со органофосфорни инсектициди. Органофосфорните инсектициди ја инхибираат ацетихолинестеразата што резултира со акумулирање на ацетихолин на неуронските синапси. Оваа акумулација иницијално стимилира и потоа ја парализира холинергичната синаптичка трансмисија во ЦНС, автономните ганглии, парасимпатичните нервни завршетоци и некој симпатични нервни завршетоци.

Дозирање:

30mg/kg ИВ за 5-10 минути, по потреба се повторува на 4-6 часовни интервали. Може да се даде како ИВ инфузија 8mg/kg/час во 5% декстроза или 0,9% Nacl после две болус инекции 30mg/kg кои биле дадени на 4 часа оделно.

Забелешка: Неопходно е давање на атропин или glycopyrrolate со pralidoxime.

Назад на почеток ↑
 

PROTEMINE SULFAT Препорачана достапност A

Индикации : интоксикација со хепарин. Протамин се користи да го неутрализира антикоагулантното дејство на хепаринот во третманот кај хеморагија од хепаринска предозираност.

Дозирање:

Неколку минути по администрација на хепарин се дава 1мг протамин сулфат за 100 ИЕ хепарин, ако е поминато повеќе од 1 час 0,5-0,75 мг за 100 единици хепарин. Ако се поминати 2 часа од земањето хепарин тогаш се дава: 0,25 0,375мг протамин сулфат на 100 ИЕ хепарин.

Назад на почеток ↑
 

Пруско плаво Препорачана достапност В

Индикација: труење со талиум и цезиум

Начин на дејство: Хелаторот васушност ослобидува калиум со Што го мобилизира интрацелуларно локализираниот метал со пасорпција на талиумот на неослубилните кристали во цревото. Ниту комплекост ниту самиото Пруско плаво не се абсорбираат системски

Пруското плаво се дава до ниво на талум < 10микрограми/л во крв и урина.

Дозирање:

250 мг/кг/ден орално во поделени дози на 6 часа

Забелешка: манитол може да се даде заедно со хелаторот за превенција или одложување на паралитичен илеус.

Назад на почеток ↑
 

PIRIDOXINE Препорачана достапност A

Индикации: Изониазид, Гиромитрин, Хидразине и етилен гликол токсичност. Пиридоксинот е витална компонента во целуларниот метаболизам и искористеноста на амино киселините. Тој е исто и кофактор во повеќе од 40 ензимски системи. Изониазид се врзува со пиридоксин директно во форма на isonicotinylhydrazide коплекс кој се екскретира директно во урина. Се метаболизира исто и во hydrazones кој го инхибира ензимот (pyridoxine phosphokinase) кој го конвертираат пиридоксинот во неговата активна форма pyridoxal 5 phosphate. Други метаболити на изониазид ја инактивираат расположливоста на pyridoxal 5 phosphate директно. Ова доведува до намалување на ГАБА синтезата што пак доведува до зголемена церебрална ексцитабилност и грчеви.

Гиромитрин се хидролизира во monomethylhdrazine и неговиот токсиколошки механизам е сличен.

Пиридоксинот ( во конјукција со Thiamine) се препорачува во третманот на интоксикација со ethylen glycol за биотрансформација на gloxylate во нетоксичен глицин.

Дозирање:

Возрасни: - интоксикација со изониазид: 1gr пиродоксин ИВ за секој грам ингестиран изониазид до максимум 5gr (кога не е позната дозата на изониазид се дава 5gr пиридоксин).

Деца: - 70mg/kg до максимум 5gr. Се дава 0,5gr/minuta во 5-10% раствор во 5% декстроза. Ако ковулзиите се контролирани пред целата доза да е дадена, се администрира остатокот од пиридоксин во спора ИВ инфузија за 1-2 часа. Повтори ако е неопходно.

Гиромитрин/Хидразин интоксикација: препорачана доза 25mg/kg телесна тежина во инфузија за 15-30 минути.

Максимална дневна доза 15-20gr.

Забелешка: Конвулзиите треба да се контролираат со пиридоксин и диазепам. Доколку недостасуваат ампули пиридоксин може да се даде таблетарен пиридоксин перорално или преку назогастрична сонда. Интоксикација со етилен гликол 100мг/дневно ИВ

Назад на почеток ↑
 

СИЛИБИНИН Препорачана достапност В

Се екстрахира од Silybum marinarum. Има хепатопротективно дејство со инхибиција на влегување на амтоксините во хепаталните клетки.

Силибининот ја стимулира и клеточната биосинтеза. Виали содржат 350mg силибинин. Содржината на 1 виала ( 350mg силибинин) треба да се раствори во 35mls инфузија (5% глукоза или 0,9% физиолошки раствор)

Доза:

Возрасни: - препорачаната дневна доза е 20mg/kg во 4 инфузии, секоја на 2 часа (5mg/kg по инфузија). Инфузијата треба да се повторува секој 4 часа сите 4 инфузии се администрираат во 24 часа. Траењето на третманот не е лимитиран. Кај деца не е индицирано. Бензилпеницилин и силибинин не треба да се даваат во комбинација.

Назад на почеток ↑
 

НАТРИУМ БИКАРБОНАТ Препорачана достапност A

Индикации: Интоксикација со 1. Салицилати (аспирин)

Натриум бикарбонат се администрира да корегира ацидоза (артерискиот pH не треба да е повисок од 7,6) и да ја алкализира урината (оптимум pH 7,5 - 8,5). Тешко е да се продуцира алкален pH ако пациентот е хипокалемичен, затоа К треба да биде (> 4.5mEq/L).

Дозирање:

Возрасни: - 1 L 1,26% натриум бикарбонат (изотоничен) + 40ммол К ИВ за 4 часа и/или 50мл болус 8,4% натриум бикарбонат ИВ (идеално преку централна линија) ако нивото на салицилати е > 500mg/L (3,6mmol/L).

Деца: - 1ml/kg 8,4% натрум бикарбонат + 1 mmol/kg калиум растворен во 10ml/kg физиолошки раствор.

2. Интоксикација со трициклични антидепресиви

Администрацијата на натриум бикарбонат кај интоксицирани со ТЦАД покажува поволно дејство меѓутоа механизмот на дејство сеуште се дебатира.

Не е изненадувачко поволното дејство кај ацидотични пациенти, исто така покажува поволно дејство кај пациенти кај кои нема ацидоза и кај пациенти со преходна алкалоза. Алкализацијата може да го зголеми врзувањето на ТЦАД со протеини во серум и последователно намалување на слободниот медикамент.

Дозирање:

Иницијална доза 1-2mmol/kg (1ml 8,4% содржи 1mmol натриум и бикарбонати) 1-2ml/kg 8,4% ИВ (идеално преку централна линија) за повеќе од 15 минути.

Континуирана ИВ инфузија 500-1000ml 1,26% може да се даде ако е индициран кај возрасни. Артерискиот pH треба да се одржува помеѓу 7,45-7,55.

Назад на почеток ↑
 

NA CA EDETAT Препорачана достапност В

Индикации: интоксикација со олово. Калциум динатриум едедат (ЦДЕ) е хелаторен агенс кој се користи во третманот на акутното и хроничното труење со олово и оловната енцефалопатија. Со оловото гради растворлив комплекс кој се елиминира од организмот со урината, 50% од хелаторот се елиминира со урината за 1 час и повеќе од 95% за 24 часа. Оловото кое се екскретира е првенствено од меките ткива додека од скелетниот систем се отсранува многу по споро. Потребно е да се мониторира реналната функција за време на администрацијата на ЦДЕ.

Дозирање:

30-40mg/kg во инфузија 5% декстроза или 0,9% физиолошки раствор два пати дневно се повторува ако е неопходно после 48 часа за максимум 5 дена.

Назад на почеток ↑
 

НАТРУМ НИТРИТ Препорачана достапност A

Индикација: Цијаниди/Акрилонитрил Во присуство на нитритите хемоглобинот преминува во метхемоглобин кој има поголем афинитет кон цијанидите од cytochrome oxidase.

Дозирање:

Возрасни: - 10млс на 3% раствор (300мг) интравенозно за 5-20 минути заедно со натриум тиосулфат.

Деца: - 0,15-0,33 mls/kg на 3% раствор (max 10mls) за 5-20 минути заедно со натриум тиосулфат.

Назад на почеток ↑
 

НАТРИУМ ТИОСАУФАТ Препорачана достапност A

Цијаниди/Акрилонитрил. Натрум тиосулфат делува како субстрат за ензимот rhodanase, кој ја катализира конверзијата на цијаниди во нетоксичен тиоцијанат.

Дозирање:

Возрасни: - 50mls 25% раствор (12,5г) и.в за 10 минути. Деца - 1,6mls/kg 25% раствор до max 50mls.

Назад на почеток ↑